‘Gewoon’

Daarnet hoorde ik op het radionieuws iets over kinderen met een gedragsstoornissen die nu ook naar gewone scholen mogen gaan. Gewone scholen… Wat is ‘gewoon’?

‘Gewoon’ zijn scholen waar een gevoel van samenhorigheid heerst, waar er schoolfeesten worden georganiseerd en waar vriendschappen voor het leven ontstaan. Maar gewoon is ook waar er gepest wordt, waar kinderen zich niet thuis voelen en waar de leerkrachten het vaak hard te verduren hebben. Niet alleen door de kinderen, maar dikwijls ook door de ouders. Wanneer een kind minder goed presteert, is het altijd de schuld van de leerkracht. Echt gewoon vind ik dat niet.

Wat is ‘gewoon’ tegenwoordig nog? Geweld, terreur, bedrog… We schrikken er zelfs niet meer van. Spijtig genoeg, want in een wereld waar zulke vreselijke dingen schering en inslag zijn, daar wil ik geen kind in moeten opvoeden. Daar wil ik ook zelf niet oud in worden. Is het dom te hopen op een wonder, een beetje elfenstof, zodat de wereld weer een beetje gewoner (lees: normaler) wordt?

 

PS: Ben ik de enige die een woord raar vindt klinken wanneer je het heel vaak na elkaar hoort? Gewoon gewoon gewoon. Nog iemand?

Advertenties

De dag dat BelgiĆ« stilstond

Monden vallen open
ogen schieten vol
het hele land in rep en roer
maar in ons hoofd is het muisstil

Dit kan niet echt zijn

Uit het duister komen plots
honderden helpende handen tegelijk
samen ruimen ze de brokstukken
van pijn en verdriet, angst en ellende
voorzichtig op

En ze fluisteren zacht:
alles komt goed